Bidden voor de vruchten der aarde tijdens de ‘Kruisdagen’

Volgende week zijn er weer de kruisdagen, de drie dagen voor Hemelvaart waarbij er gebeden wordt voor de vruchten der aarde. ‘Kruisdagen’ omdat het vroeger de gewoonte was in processie, het kruis voorop, door velden en akkers te trekken.

Over die vruchten der aarde schreef Marcus een mooi stukje evangelie:

“Het gaat met het Rijk Gods als met een man die zijn land bezaait. Hij slaapt en staat op, ’s nachts en overdag, en onderwijl kiemt het zaad en schiet op, maar hij weet niet hoe. Uit eigen kracht brengt de aarde vruchten voort, eerst de groene halm, dan de aar, dan het volgroeide graan in de aar. Zodra de vrucht het toelaat slaat hij er de sikkel in, want het is tijd voor de oogst” (Mc 4, 26-29)

Zaaien, groeien, oogsten … dat is gewoon ons best doen in de brede betekenis van het woord en in de situatie waarin we verkeren. De vruchten plukken van ons werk en onze inspanningen. Toch moeten we nederig bekennen dat we het lot niet altijd in de hand hebben. Bidden tijdens de kruisdagen is ook bidden om courage, om voort te doen, ook al slaat het wel eens tegen in het leven.

De kruisdagen werden rond 470 ingevoerd door Mamertus, bisschop van Vienne, om in een bidprocessie Gods hulp af te smeken tegen rampen en nood waar Zuid-Frankrijk in die tijd veel door geteisterd werd. Later werd dit gebruik in de middeleeuwen door de gehele kerk overgenomen. Ik herinner me nog uit mijn kindertijd die ochtendwandelingen in de kustparochie waar ik woonde en hoe de oude koster in het Latijn zijn keel schor zong bij de litanie van al die heiligen. Bij ons werd er niet alleen gebeden voor de voorspoed van de enkele zandboertjes die onze parochie rijk was, maar ook voor de veiligheid van de vissers op zee en om ‘een goed seizoen’ voor iedereen die in het kusttoerisme in ’t wit of in ’t zwart zijn boterham verdiende.

De protestanten hebben iets van onze traditie behouden in hun ‘Biddag en Dankdag voor Gewas en Arbeid’. Na de smeekbeden tijdens de biddag in maart houden ze in november een dankdag. Eigenlijk wel mooi, want dankbaarheid wordt wel eens vergeten.

Ja, die kruisdagen, ik hou er een goede herinnering aan over, misschien ook wel omdat de school dan drie dagen op rij een beetje later begon…

Luc Blomme

DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.