Resurrection

Reeds lang hebben de bijbelkenners het verband gezien tussen de berichten over de opstanding van Jezus en de verzoeningsverhalen tussen mensen. In de tuin van Getsemane hebben de leerlingen – allen van de eerste tot de laatste – hun meester in de steek gelaten. Jezus wordt gevangen genomen, veroordeeld en vermoord als zondebok. Want de religieuze en politieke machthebbers van zijn tijd vrezen zijn invloed op de mensen en voelen zich in hun positie bedreigd. De leerlingen leven gedurende drie dagen met wroeging omwille van hun lafheid. En dan, onverwacht, verschijnt hun de Levende Heer.

Een jonge man vermoordt zijn broer in het bos. Hij wast zijn handen, dompelt zich naakt in het water en valt in slaap in het hoge gras. Een wandelaar vindt hem, buigt zich letterlijk en figuurlijk over hem heen. Een oude man, getekend door het leven, die woont op een afgelegen boerderij. Een eenzaat, met de buitenwereld verbonden door een aftands radiootje en een telefoon die naar het einde toe een bescheiden rol speelt. Hoe moet het verder tussen die twee mensen na hun ongewone ontmoeting? Als op een dag de politie aanklopt, komt de oude man te weten dat de jongeling iemand heeft vermoord. Moet de oude man hem verklikken? Of is de band die tussen beiden ontstaat sterker?

Met uiterst weinig woorden, maar des te sprekender beelden toont de film het aangrijpende innerlijke gebeuren van de twee hoofdfiguren, prachtig vertolkt door veteraan Johan Leysen en opkomend talent Gilles De Schryver. Een trage maar heel mooie film van de jonge Vlaamse regisseur Kristof Hoornaert. Wie ooit naar Rembrandt en de grote Russische cineast Tarkovsky keek, zal merken dat Hoornaert zijn meesters kent.

De film speelt zich grotendeels af in een godvergeten boerderij op een open plek in het bos. De kamers zijn ouderwets en haast kaal, waardoor het kruisbeeld aan de muur des te meer opvalt. Dat kruisbeeld is de opvallendste Bijbelse verwijzing, maar zeker niet de enige. Al bij het begin van de film roept de broedermoord het verhaal van Kaïn en Abel op. Het ongerepte landschap waarin die moord plaatsvindt, doet denken aan het paradijs. Even later wast de jonge moordenaar het bloed van zijn handen, zoals Pontius Pilatus zijn handen in onschuld waste. De scène waarin de oude man het Onzevader bidt is duidelijk, zeker omdat hij de woorden ‘verlos ons van het kwade’ nadrukkelijk herhaalt. Tegelijk is de man bij uitstek een barmhartige Samaritaan, die zijn huis en voedsel zonder aarzelen deelt. Door de bomen valt een goddelijk aandoend licht, dat lijkt te verwijzen naar de heilige Geest.

Hoever gaat geweldloosheid? Op die vraag antwoordt het raadselachtig slot. Een film die het mysterie van de Passie en de Goede Week zoekt te doorgronden.

Patrick Perquy en Freddy Kindt

Met dankbare ontlening van fragmenten uit het artikel van Luc Vanmaercke over deze film in Kerk&Leven van 10 januari 2018

De film wordt vertoond in De Spil (Spilleboutdreef te Roeselare) op dinsdag 27 maart om 20 uur. De inkom bedraagt 7 euro. Achteraf is er een nabespreking ter plaatse voor de geïnteresseerden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.