9 november 1989: de val van de Berlijnse muur. Het begin van een massale vlucht van Oost-Europa naar het rijke Westen. Vooral Poolse burgers zochten, meestal uit economische overwegingen, hun weg naar het Westen. Polen had jarenlang geleden onder een dictatuur naar Russisch model. De grootste oppositie bleef de katholieke kerk. Velen, ook priesters, werden vervolgd, gemarteld en zelfs vermoord. Het symbool van de weerstand was kardinaal Wyszynski, die jarenlang huisarrest werd opgelegd. Het episcopaat bleef achter zijn volk staan.

Vanaf 1990 kwamen velen hier werken, vooral als seizoenarbeider in de fruit- en groententeelt. Anderen zaten in de verkoop van tweedehandsvoertuigen of deden transport. In 2004 werd Polen erkend als EEG-lid en werd het transport van goederen en mensen genormaliseerd. In de loop van de jaren zijn velen hier blijven hangen of zijn gehuwd met een Vlaamse jongen of meisje.

Priester Andrzej is in België terechtgekomen als gevolg van een ongeval. Hij werd naar hier gerepatrieerd door Caritas Catholica. De oorspronkelijk bedoeling was om na zijn herstelperiode terug te keren naar zijn vaderland, maar zijn herstel duurde veel langer dan verwacht. Hij werd hier opgevangen door Hendrik en Astrid Vanaudenaerde, waar hij een nieuwe thuis had. Hendrik had via het ACW al contacten met de Poolse vakbond Solidarnosc.

In het begin deed priester Andrzej de eucharistieviering in het Pools; maar langzamerhand concelebreerde hij samen met één van de drie priesters die toen nog werkzaam waren op de H.- Hartparochie.
Hij leerde langzaam de Nederlandse taal: voor priester Andrzej is dit op zichzelf geen moeilijke taal, maar bijna niemand sprak hier die taal. Iedereen sprak West-Vlaams! Velen hebben hem, tot jolijt van iedereen, markante West-Vlaamse uitdrukkingen geleerd.
Op Witte donderdag 1991 werd hij door mgr. Eugeen Laridon benoemd tot medepastoor op de H.-Hartparochie. Hiertoe diende hij toestemming te krijgen van zijn Poolse bisschop. In december 2003 werd hij hier, in opvolging van pastoor Marcel Vanhauwaert, tot pastoor benoemd.

De Christelijke identiteit van de Polen die hier wonen is een stuk geëvolueerd. Sommigen zoeken een eucharistieviering op in hun taal; anderen sluiten zich aan bij een Vlaamse viering. Velen laten zich dopen door priester Andrzej.

Met Pasen is er een bijzondere viering: dan zit de H.-Hartkerk stampvol. Polen vragen dan de zegen voor gebak, gebakken in de vorm van een lam, worstenbrood, zout, beschilderde eieren,… symbolen van nieuw leven, van verrijzenis. Bedoeling is om ‘s morgens op paaszondag met elkaar te delen.
De parochianen in Polen hebben een zeer nauwe band met hun parochie en zijn bedienaars. Op feestdagen, bij eerste communie, viering van hun patroonheilige, huwelijken brengen de parochianen bloemen aan en is de kerk mooi versierd. Vroeger was de catechese een parochiegebeuren waar eenieder naar toe kwam. Nu worden de godsdienstlessen in de school gegeven.

De laatste tijd kwamen tamelijk veel Poolse mensen naar Roeselare wonen en werken. Er zijn ook Poolse winkels gekomen, wat vroeger ondenkbaar was. Elke vrijdag, om 20 uur komt een kleine groep Polen in de H.-Hartkerk samen om er te bidden. En elke eerste vrijdag van de maand is er aanbidding en gelegenheid tot biechten. Er komen steeds een 20- tot 30-tal mensen. Er is geen Poolse parochie in West-Vlaanderen maar toch hoor je hier heel veel Pools spreken.

De Poolse gemeenschap verzorgde op het laatste H.-Hartfeest ook de receptie op ons kerkplein, ze voelen zich thuis in onze gemeenschap en dat is deugddoend.

Andrzej Bejster en Etienne Cobbaert

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.