In 1517 publiceerde Maarten Luther zijn 95 stellingen tegen de misstanden in de kerk van zijn dagen. Wat Luther niet had gewild, gebeurde toch. Zijn optreden leidde tot een kerkscheuring. Hoe is het gekomen? Anno 2017, 500 jaar later, stellen we ons als Katholieken en Protestanten de vraag: hoe vinden we elkaar terug? Wat hebben we geleerd en wat moeten we nog leren?

De Protestantse kerk Roeselare, De Bremstruik en het Decanaat Roeselare nodigen u uit om samen op die vragen enkele zoekende antwoorden te formuleren. Ds. Elly Bouman, predikant van de Protestantse kerk, leidt de avond in met een presentatie over Maarten Luther en hoe het is gekomen dat de kerk scheurde. Daarna wisselen we aan de hand van enkele vragen en stellingen uit over de vraag: hoe vinden we elkaar terug?

MAARTEN LUTHER

Maarten Luther (geboren in 1483 te Eisleben) ging als jongeman rechten studeren aan de universiteit in Erfurt. Tijdens zijn studententijd ontstond een verlangen om monnik te worden. Op een dag, toen hij van een bezoek aan zijn ouders in Mansfeld, terugreisde naar de universiteit in Erfurt werd hij overvallen door donder en bliksem. Luther was doodsbang en riep in zijn angst: ‘Help mij, heilige Anna, ik zal monnik worden!’ Hij komt veilig aan in Erfurt en wacht niet lang om zijn gelofte in te lossen. Hij breekt zijn rechtenstudie af en treedt in in het Augustijnerklooster in Erfurt. Nog geen jaar later, op 4 april 1507, wordt hij tot priester gewijd en in 1508 wordt hij docent filosofie aan de universiteit van Wittenberg.

Twee jaar later wordt hij door zijn kloosterorde naar Rome gestuurd. Wat hij daar ziet is zo schokkend voor hem dat hij met veel vragen terugkomt in het klooster in Wittenberg. Hij zet zijn werk aan de universiteit voort en wordt daar in 1512 benoemd tot hoogleraar in de Bijbelse vakken. Dat brengt mee dat hij de Bijbel diepgaand gaat bestuderen.

Dat leidt tot veel nieuwe inzichten waarover hij correspondeert en gesprekken voert met geestelijken in heel Duitsland. En dan op zekere dag krijgt hij een opwekkingservaring die van doorslaggevende betekenis wordt in zijn leven. Het lezen van Romeinen 1:17 komt binnen als een machtig Woord van vrijspraak. Jarenlang had Luther geworsteld met de vraag hoe hij acceptabel kon zijn voor God. Nu, bij het lezen van de Romeinenbrief ontdekt hij dat hij voor het antwoord op die vraag, niet bij zichzelf moet beginnen maar bij God. Het gaat niet in de eerste plaats om zíjn prestaties maar om wat God geeft en doet. Opeens ziet Luther het: ‘God verklaart mij rechtvaardig op grond van wat Christus heeft gedaan, door het geloof mag ik daarin delen.’

Deze bevrijdende openbaring leidt ertoe dat Luther niet langer kan zwijgen en de kerk aanklaagt vanwege de misstanden waaronder hij velen ziet lijden. Hij verlangt naar een hervorming van de kerk. Hij wil dat de praktijk binnen de kerk getoetst wordt aan het Woord van God. Het Woord, de Heilige Schrift, moet centraal staan en mensen moeten zelf de Bijbel kunnen lezen. Drie belangrijke noties vatten zijn nieuwe inzichten samen:

  • Sola Scriptura, alleen door het woord.
  • Sola Gratia, alleen door genade.
  • Sola Fide, alleen door het geloof.

Deze drie noties komen samen in Solus Christus, door Christus alleen. 

PRAKTISCH

Waar? Protestantse kerk, Jan Mahieustraat 21 te Roeselare
Wanneer? Donderdag 5 oktober 2017 om 19.30 uur
Toegang? Vrij, gelieve wel vooraf uw naam op te geven

Informatie en inschrijving

Elly Bouman
Freddy Kindt

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.